تنوع زیستی و طبیعت
Biodiversity and Nature
درباره وبلاگ


تنوع زیستی به معنای قابلیت تمایز بین ارگانیسم های زنده از هر منبع شامل اکوسیستم های زمینی، دریایی و اکوسیستم های آبزی، همچنین شامل ترکیبات اکولوژی که بخشی از اکوسیستم ها را تشکیل می دهند، می باشد. تنوع زیستی علاوه بر آنکه نیازهای ضروری و اولیه انسان ها را نظیر خوراک، پوشاک و مسکن فراهم می آورد، سلامت و شادابی روح و جسم، رونق اقتصادی و پیشرفت روزافزون و همه جانبه ما را نیز تضمین می کند. روند رو به رشد تهدید این گنجینه حیات سیاست مداران و متفکران را به توجه بیش از پیش به این مقوله معطوف داشته است.

مدیر وبلاگ : شهرام صمدی خادم
نظرسنجی
چقدر با مبحث " تنوع زیستی " آشنایی دارید؟







کشورهای دارای تنوع زیستی بالا (megadiverse countries) اصطلاحی برای معرفی تعدادی از کشورهایی هست که بیشترین گونه‌های موجود در کره زمین در آنها قرار دارد و دارای تنوع زیستی بسیار بالایی هستند. این تعریف متمرکز بر کشورها، آگاهی ملی آنها برای حفاظت از تنوع زیستی با بسیاری از گونه های منحصر به فرد به یک کشور خاص را افزایش می دهد. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در سال ۱۹۹۸، ۱۷ کشور جهان را دارای تنوع زیستی بالا اعلام کرد که بطور کامل یا بخشی از آنها در مناطق گرمسیری و مناطق نیمه‌ گرمسیری قرار دارد. این کشورها حداقل دو سوم از تمام گونه های مهره دار غیرآبزی و سه چهارم از تمام گونه های گیاهی را در خود شامل می شوند. این طبقه بندی عمدتا به منظور نشان دادن اینکه تعداد اندکی از کشورها بخش بزرگی از تنوع زیستی جهان را شامل می شوند، بوجود آمد. به این ترتیب مسئولیت سیاسی متناسب با حفاظت و مدیریت تنوع زیستی را بر عهده دارند.

مفهوم کشورهای با تنوع زیستی بالا بر چهار اصل زیر استوار است:

1- تنوع زیستی هر یک از کشورها برای بقای آن کشور بسیار مهم است و باید جزء اساسی استراتژی توسعه ملی یا منطقه ای آنها باشد.

2- تنوع زیستی به هیچ وجه به طور مساوی بر روی کره زمین توزیع نشده است. و برخی از کشورها، به ویژه در مناطق گرمسیری، تراکم بسیار بیشتری از تنوع زیستی را نسبت به دیگر کشورها دارند.

3- بعضی از کشورهای دارای تنوع زیستی غنی، دارای اکوسیستم هایی هستند که تحت تهدید شدید قرار دارند.

4- برای دستیابی به حداکثر کارکرد و بهره وری حفاظتی با وجود منابع محدود، تلاش های حفاظتی باید به شدت (و نه منحصراً) متمرکز بر کشورهایی باشد که از نظر تنوع، غنی ترین و دارای گونه های بومی بسیار بالا بوده و بیشتر نیز مورد تهدید می باشند؛ منابع سرمایه گذاری شده در آنها برای حفاظت باید تقریبا متناسب با سهم کلی آنها در تنوع زیستی جهانی باشد.

در سال ۲۰۰۲ نیز، مکزیک سازمانی جدا تاسیس کرد که بر کشورهای دارای تنوع زیستی بالای مشابه تمرکز کند. این سازمان تمام کشورهای دارای تنوع زیستی بالا مشخص شده از سوی سازمان حفاظت از منابع طبیعی بین‌المللی را در برنمی‌گیرد.

۱۷ کشور دارای تنوع زیستی بالای مشخص‌شده از سوی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) عبارتند از:

استرالیا- برزیل- چین- کلمبیا- جمهوری دموکراتیک کنگو- اکوادور- هندوستان- اندونزی- ماداگاسکار- مالزی-  مکزیک-  پاپوآ گینه نو- پرو- فیلیپین- آفریقای جنوبی- ایالات متحده آمریکا و ونزوئلا.





نوع مطلب : گونه های گیاهی و جانوری، تنوع زیستی، 
برچسب ها : مگادایورس، تنوع زیستی جهانی،
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
تماس با ما
 
 
بالای صفحه